Może zacznę od tego, że bardzo mi się spodobał. Dlatego głównie, że bardzo trudno pisać o materii, którą porusza, a zrobiłeś to moim zdaniem w bardzo ciekawy sposób, bez śladu „pod publiczkę”.

Ponieważ „francuski z łaciną nam zlikwidowano” ;-), musiałam szukać w słowniku i to zanim  doszłam do wytłumaczenia użytych słów, bo ja już taka niecierpliwa jestem. Okazało się jednakowoż, że wszędzie napisano ”l’audace”, chyba zatem błąd? Pytam niepewnie, bo moja wiedza wyłącznie słownikowa. W dalszym ciągu czepialstwa podaję, że już niekoniecznie „trzeba zachować pisownię oryginału”, bo bodaj od 3 czy 4 lat wszystkie imiesłowy z „nie” piszemy razem :-)

Przeszkadza mi w wierszu nawiązanie do pani Waltz, bo to jest jedyna osoba nazwana wprost, niemal po nazwisku, a nie wierzę, że autorowi o to chodziło, bo wiersz ma wymiar ogólniejszy. Więc ja bym to wyrzuciła albo uogólniła.

Nie potrzeba mi też zdania: „Regulować życie ustawami?”, zbyt się przechyla w stronę prozy. Mówiąc szczerze, cały tekst się nieco przechyla, ale mi to nie przeszkadza.

Choć trudno merytorycznie odmówić racji, mnie to nie rusza. I nie dlatego, że daleko tym konstatacjom do prawd objawionych ale formuła takiego  moralitetu dawno się przetarła, przynajmniej na prowincji.

Taki trochę to Frycz – Modrzewsky, Zamoysky, ale na pewno nie Bekas.