Portal Literacki - Fabrica Librorum. Literatura: wiersze, opowiadania, felietony, eseje

U nas w dolinie, w szkole imienia... itd. zwanej popularnie Waldschule, nauczanie języków obcych miało się dobrze. Za sanacji. Języka niemieckiego uczyła polska szlachcianka, pani magister Helena B..., a języka polskiego pani magister Gertruda Vogelgesang. Nazwisko odziedziczyła po bawarskich przodkach, specjalistach od gaszenia wapna przybyłych na Śląsk w 1858 roku.
W nowym porządku nie było miejsca ani dla jednej ani dla drugiej. Pierwsza straciła posadę nauczycielki, no bo kto chciałby się uczyć języka niemieckiego po gehennie drugiej wojny światowej, i do tego u sanacyjnej szlachcianki. Drugiej, pani magister Gertrudzie, nowy porządek nakazał zmianę nazwiska na Ptasznik. Nie zgodziła się. Rozpoczęła nowe życie od sprzątania i prania ludziom bielizny. Potem nauczyła się szyć i całkiem nieźle sobie radziła.

Pani Gertruda była znana w całej okolicy. Nikt nie mógł jej dorównać w znajomości języka polskiego i historii polskiej literatury. To też zaczęli przychodzić do niej na prywatne lekcje młodzi ludzie, marzący o deskach teatrów, kandydaci na polonistykę czy prawo. Przychodzili też tacy którzy chcieli usłyszeć jej zdanie na temat swoich literackich początków.

Przyszedł Francik ze swoim wierszem.

”Jo żech niy móg ani spać ani jeść. Jo żech myśloł iyno ło tym. Jo niy wiym co sie zy mnom stało. Moga powiedzieć?”
”Bardzo proszę Franciku, posłucham z przyjemnością.”

”Ze gałyńzi twojygo syrca,
łodlecioł fogel(1) mojygo miłowania,
co wszystko chcioł som dlo siybie
i wiyncyj czekać niy umioł.
Ino luft (2) godo coś jak by twoje miano (3),
ale żech niy suchoł,
bo żech go już niy potrzebowoł”.

Pani Gertruda zareagowała dopiero po chwili.
”To jest bardzo piękne Franciszku. Udało ci się napisać coś bardzo pięknego przy pomocy słów, które powszechnie uważane są za brzydkie. Język śląski traktowany jest przez Polaków jak żargon, i tak jak śląska kultura może pójść w zapomnienie. Żaden Polak nie zechce słuchać tego co mówisz ani czytać tego co piszesz. I nikt też nie zauważy twojego talentu. Jeżeli chcesz, mogę ci bezpłatnie udzielać lekcji języka polskiego.”

I tak zaczęły się spotkania Francika z panią Gertrudą Vogelgesang, która podzieliła się z nim tym wszystkim co uważała za najwspanialsze w polskiej literaturze i historii. Francik skończył szkołę podstawową i gimnazjum. Na balu maturalnym przeczytał publicznie kilka swoich wierszy. Rozpoczął od tego całkiem pierwszego.

"Z gałązki twojego serca
sfrunął ptak mojej miłości
samolubny i niecierpliwy
i tylko wiatr powtarza jakieś niepotrzebne słowo,
które kiedyś było twoim imieniem”.

(1) fogel (śl.) - ptak
(2) luft (śl.) - powietrze
(3) miano (śl.) - imię

Dzieła wybrane

Nowe recenzje

Online

NA FORUM

Autorzy polecani


Strona główna Twoje konto Teksty Dzieła wybrane Dzieła zebrane Recenzje Książki Autorzy Wydawcy Recenzenci Kategorie Wyślij tekst Wyszukiwanie Ludzie Portal REGULAMIN Komunikaty redakcji O oznaczeniach tekstów Napisz do redakcji Statystyka strony Top 30 Reklama w portalu Forum Wyślij tekst Nowości SZUKAJ